Nieuws

 
 
5 september 2017

Stel je voor...

Als Nienke Opmeer (25 jaar) ergens energie uithaalt is het wel de AKC, waar ze sinds afgelopen zomer hoofdleider is. Al vermaakt de Utrechtse zich buiten de kampen ook genoeg met zwemmen, zeilen en lesgeven aan groep 6.

Als kind kon Nienke al niet wachten om mee te gaan als deelnemer op de kampen. Mijn vader is zeilleiding geweest bij de AKC en heeft daar veel vrienden aan over gehouden. Ik had daardoor er al heel veel leuke verhalen over gehoord. Toen ik 9 was mocht ik eindelijk mee!

Zestien jaar later gaat ze nog steeds mee met veel plezier. Ik word er heel gelukkig van. Ik ben ook zeilinstructrice geweest op zeilscholen van andere organisaties. Daar was het doel vooral om de kinderen goed te leren zeilen. Bij de AKC is het sociale deel veel belangrijker. Het kamp is een week waarin je jezelf kunt zijn, vrienden leert maken, goede gesprekken voert en heel veel lol maakt. Soms praat je op kamp ook over dingen waar je thuis niet of nauwelijks over praat. Ik vind het daarom als leiding belangrijk dat kinderen zich vertrouwd voelen bij het team. Het belangrijkste is dat iedereen met een goed gevoel, ook over zichzelf, weer naar huis gaat.

Dit jaar was Nienke hoofdleider op het kamp Zeilzwerf 1, waar deelnemers en leiding op een sktsje leven en slapen en de Nederlandse wateren onveilig maakten. Het was zo'n ontzettend gave week! Het thema was sailabrations, dus hebben we de hele week feest gevierd: Koninginnedag, Sinterklaas, Kerst, Dierendag, onze verjaardag. En we wilden heel erg graag met de sktsje naar de Waddenzee, dat was nog nooit gedaan met Zeilzwerf. Uiteindelijk zijn we naar Ameland gevaren. Grap van de week: Waar zijn we nou Ameland?

Vlak daarvoor lagen we met de skut op een wadplaat. Om tien uur s avonds was het water hoog genoeg om verder te varen naar Ameland. We hadden toen een avondsluiting tijdens het varen in het donker onder een prachtige sterrenhemel, dat was wel heel bijzonder. Net als het Oud en Nieuw vieren met zn allen op de punt van de boot met heel veel lampjes en sterretjes! Waarbij we elkaar een goed nieuw jaar wensten met kussen en knuffels!

Het is heel jammer, maar ook heel mooi dat je vervolgens op station Akkrum het sniklied staat te zingen voor allemaal huilende deelnemers omdat iedereen elkaar zo ontzettend gaat missen. Ik had echt een enorme dikke kampkater en wil heel graag terug! Nu, maar n jaar wachten op weer een nieuw kamp.


Naar het nieuwsoverzicht

Meer informatie Facebook   Twitter
contact maandblad sitemap
routebeschrijving nieuwsbrief disclaimer
veelgestelde vragen inloggen colofon
2017 Doopsgezind.nl