Nieuws

 
 
20 april 2017

Stel je voor...

Penny Appelman (23 jaar) gaat graag op vakantie. Het liefst probeert ze een paar keer paar jaar een nieuw stukje van de wereld te ontdekken. Maar al bijna 15 jaar stort ze zich een week per zomer in de vertrouwde wereld van de AKC. Hiervoor is ze tegenwoordig naast leiding ook bestuurslid en ze is leiding bij de regioweekenden.

‘Mijn ouders wilden toen ik acht jaar was een keer een weekje weg met z’n tweeën en toen ‘moest’ ik op kamp. Mijn zus had een folder van de AKC gekregen en een weekje Ameland doet niemand kwaad, dus stuurden ze me daar naar toe. Als net-niet-negenjarige vond ik het eerste kamp nog best spannend en had ik heimwee, maar het jaar daarna raakte ik verslingerd aan de AKC-wereld. Uiteindelijk ben ik elf keer als deelnemer mee geweest en ga ik nu voor de derde keer als leiding mee op kamp.’

‘De AKC voelt voor mij als een grote familie waarmee je een week per jaar de kans hebt om samen te zijn. Met elkaar ontsnap je dan even aan het drukke leven. Iedereen komt met zijn of haar eigen verhaal. Opleiding, interesses en achtergrond verschillen enorm, maar niemand staat er buiten. Iedereen heeft wel met iemand een match. Iedereen is gelijk en eet hetzelfde vieze Lidl-brood. Het voelt altijd vertrouwd met elkaar, je kent elkaar, al heb je sommigen langer dan een jaar niet gezien, of zelfs nog nooit.’

‘Sinds oktober draai ik mee in het bestuur en ben ik verantwoordelijk voor de merchandise. Dat kost veel tijd, maar ik kan nu zorgen dat voor al die kinderen de kampen net zo fantastisch zijn als ze voor mij waren. En ik hoop dat over tien jaar die kinderen dat ook doen voor de generatie onder hen. Met bijna iedereen in het bestuur ben ik wel eens op kamp geweest, dat vind ik heel leuk. Je blijft elkaar tegenkomen, dat hoort voor mij ook wel bij de AKC. Je ziet elkaar echt groeien in een periode van pakweg twaalf jaar. Je volgt iedereen een beetje. En in het bestuur kun je dat nog meer volgen, want je spreekt en ziet nog meer personen.’

‘Ik ben zelf niet gelovig, maar vind het doopsgezinde en religie wel interessant. Met vrienden van de AKC heb ik wel gesprekken gevoerd over wat geloof voor jongeren betekent. Het is mooi dat jongeren nog zo er mee bezig kunnen zijn in hun leven. Er is zoveel ‘slecht’ in de wereld en ik kan bewonderen aan mensen dat ze via die weg hoop en wat ‘goed’ vinden.’

‘Ik denk dat de AKC meegewerkt heeft aan mijn vorming als mens en dat nog steeds doet. Het is belangrijk dat je een plek hebt waar je jezelf kan zijn. Een plek waar je kunt ontsnappen en genieten, maar ondertussen ook leert omgaan met mensen die je niet vanzelfsprekend tegenkomt in je dagelijkse omgeving. Ik vind het fijn om te weten dat er oprechtheid is van veel mensen. Dat je ze kunt vertrouwen op het eerste gezicht.’


Naar het nieuwsoverzicht

  Meer informatie   Facebook   Twitter
 
  contact maandblad sitemap
  routebeschrijving nieuwsbrief disclaimer
  veelgestelde vragen inloggen  colofon
     
   
  © 2017 Doopsgezind.nl